Schodzisz ze szlaku w okolice Żylicy i zastanawiasz się, czy niewielkie wejście w lesie prowadzi do lodowej komory? Jaskinia Lodowa w Szczyrku jest krótką, poziomą jaskinią, do której można dojść od przystanku Szczyrk Wodospad, ale podejście kończy się przy oblodzonej pochylni. Samo dojście bywa łatwe do przeoczenia, a warunki w środku nie są takie jak w przygotowanej atrakcji turystycznej.
To krótki przystanek terenowy, nie urządzona atrakcja podziemna
- Dojście: od przystanku Szczyrk Wodospad przez most na Żylicy i stromo pod górę.
- Jaskinia: ma 32 m długości i leży na wysokości 594 m n.p.m.
- Uwaga: przy wejściu występuje oblodzona pochylnia, a obiekt jest pomnikiem przyrody.
- Plan B: przy złej pogodzie lepiej zostać na trasie dolinnej lub wybrać inną atrakcję w Szczyrku.
Od przystanku Szczyrk Wodospad czeka strome podejście, nie znakowana promenada
Najprostszy wariant zaczyna się przy przystanku Szczyrk Wodospad. Przechodzisz przez most na lewy brzeg Żylicy, skręcasz w lewo i idziesz stromą drogą do skraju polany; dalej ścieżka biegnie przy lesie. Według katalogu Jaskinie Polski Państwowego Instytutu Geologicznego po około 80 metrach od skraju lasu trafia się na niewielki, ukryty w zalesionym stoku kamieniołom.
Otwory jaskini znajdują się przy dnie kamieniołomu, po lewej stronie. Łatwo minąć właściwe miejsce, jeśli przejdziesz wyżej do innych skalnych stopni, dlatego przed wyjściem zapisz punkt na mapie offline. Podejście jest krótkie, lecz strome i kamieniste; po deszczu, przy śniegu lub oblodzeniu teren może być znacznie trudniejszy niż sugeruje niewielka wysokość.
Uważam, że to dobry cel krótkiego spaceru z centrum, ale kiepski wybór na spontaniczny wypad w lekkich miejskich butach. Prawdziwym sprawdzianem nie jest długość trasy, tylko stan podłoża przy samym wejściu.
Jaskinia ma 32 metry, a jej położenie podpowiada, jak zaplanować postój
W katalogu geologicznym obiekt figuruje jako Jaskinia Lodowa w Szczyrku, znana też pod nazwą Jaskinia Partyzancka. Leży na wysokości 594 m n.p.m.; jej zinwentaryzowana długość wynosi 32 metry. Te dane pokazują skalę atrakcji: to krótka jaskinia na uboczu, a nie rozległy system korytarzy, któremu trzeba poświęcić pół dnia.
Nazwa sugeruje stałą, grubą warstwę lodu, ale nie warto traktować jej jak gwarancji warunków podczas każdej wizyty. Opisy turystyczne wspominają o naciekach lodowych utrzymujących się przez część roku, natomiast katalog geologiczny podaje wymiary i położenie, nie bieżący stan lodu. Jeśli lód jest głównym powodem wycieczki, nie zakładaj, że zastaniesz go w efektownej postaci.
Oblodzona pochylnia i status pomnika przyrody zmieniają zasady zwiedzania
Największe ryzyko pojawia się przy zejściu po pochyłym, śliskim podłożu. Nie wchodź do środka, jeśli stopa nie trzyma stabilnie, nie masz światła albo wejście jest oblodzone. To naturalny obiekt, bez infrastruktury typowej dla udostępnionej jaskini, więc nie ma tu oświetlonej trasy ani zabezpieczeń, które prowadzą zwiedzających krok po kroku.
| Sytuacja | Co może oznaczać | Co zrobić |
|---|---|---|
| Wejście lub pochylnia są oblodzone | Łatwo stracić przyczepność podczas zejścia lub powrotu | Zostań przy wejściu i zrezygnuj z wchodzenia |
| Po opadach podłoże jest mokre i sypkie | Strome podejście i kamienie mogą być śliskie | Wybierz trasę dolinną albo przełóż wizytę |
| Nie masz latarki lub odpowiedniego obuwia | Wnętrze i dojście mogą być trudne do bezpiecznego pokonania | Nie eksploruj jaskini; potraktuj ją jako punkt na trasie, bez wejścia |
| Na miejscu są nietoperze lub inne zwierzęta | Niepokojenie ich może szkodzić przyrodzie | Nie dotykaj zwierząt i nie świeć im długo w oczy |
Jaskinia Skalna Lodowa ma status pomnika przyrody, a miejski dokument wskazuje jej położenie w rejonie zapory, na leśnej działce nad Żylicą. Sam status nie oznacza, że każda forma wejścia jest automatycznie zakazana, ale powinien powstrzymać przed niszczeniem nacieków, ryciem w skale czy pozostawianiem śmieci. W terenie warto zachować się tak, by po wizycie nie było widać, że ktoś tam był.
Na krótki spacer pasuje lepiej niż do rodzinnej eksploracji jaskini
Trasa do wejścia może być ciekawym dodatkiem do pobytu w Szczyrku, jeśli lubisz leśne ścieżki i potrafisz zawrócić, gdy warunki są niepewne. Przy wycieczce z dziećmi sam marsz do kamieniołomu może wystarczyć; zejście do środka nie powinno być obowiązkowym punktem programu. Dla osób oczekujących zabezpieczonej atrakcji, metalowych drabinek czy oznaczonej trasy to niewłaściwy wybór.
To odróżnia ją od Jaskini Malinowskiej, położonej w okolicy Malinowskiej Skały. Urząd Miejski w Szczyrku opisuje ją jako jaskinię dostępną do samodzielnego eksplorowania, z zastrzeżeniem, że trzeba zabrać czołówkę, a kask jest dobrym pomysłem. Miejski wykaz atrakcji Szczyrku pomaga odróżnić tę propozycję od krótkiego, naturalnego obiektu przy Żylicy.
Jeśli zależy ci na samej jaskini, wybór zależy od planu dnia: Lodowa pasuje do krótkiego spaceru w dolnej części Szczyrku, a Malinowska wymaga wyprawy w rejon górskiego szlaku. W razie mokrego lub oblodzonego podejścia wybrałabym spacer doliną i zostawiła wejście do jaskini na lepsze warunki.
Zostaw sobie możliwość odwrotu przy wejściu
Wizyta nie musi kończyć się wejściem do środka. Dojście do kamieniołomu, obejrzenie otoczenia i spokojny powrót mogą być rozsądniejszym planem niż schodzenie po śliskiej pochylni tylko po to, by „zaliczyć” atrakcję. Przy tej jaskini dobry plan zakłada także rezygnację, jeśli podłoże lub widoczność budzą wątpliwości.
Przed wyjściem sprawdź prognozę i warunki na trasie, zabierz obuwie z dobrą podeszwą oraz telefon z mapą offline. Dzięki temu krótki spacer w okolicy Żylicy pozostanie przyjemnym przystankiem, a nie niepotrzebnym ryzykiem.
